Παρουσίαση του βιβλίου “O Χορός της Φωτιάς”, της Εύης Δουργούτη, στο Διδυμότειχο

Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου της Εύης Δουργούτη με τίτλο “Ο Χορός της Φωτιάς” στο Διδυμότειχο και στον πολυχώρο ΑΒΑΤΟΝ, το Σάββατο 26 Ιανουαρίου 

Μεταξύ άλλων,για το βιβλίο μίλησε και η εκπαιδευτικός και ποιήτρια Ευαγγελία Ζηλιασκοπούλου,μέλος της Ποιητικής Ακαδημίας. Αποσπάσματα της ομιλίας της ακολουθούν:

«Η ηλικιωμένη γυναίκα σκούπιζε με νωχελικές κινήσεις τη βεράντα… Τον αγαπούσε τον χειμώνα η γυναίκα. Ταίριαζε τόσο με την καρδιά της. Εκεί επικρατούσε παγωνιά… Ενενήντα χρονών η Μαρίκα, ζει σε κάποιο χωριό του Σουφλίου. Βλέπει τα παιδιά της να φεύγουν από κοντά της και μετά το θάνατο του συζύγου της, επί 30 χρόνια ζει μόνη κουβαλώντας μυστικά που ταλανίζουν την ψυχή της! Πολλές φορές παρακαλούσε να ξεχάσει, να βυθιστεί με ανακούφιση στη λήθη και ν’ ανασάνει επιτέλους ελεύθερα. Όπως τότε, πριν τους βρει το κακό. Μετά όμως συνερχόταν. Δεν έπρεπε και δεν μπορούσε να λησμονήσει. Έφταιγε κι αυτό δεν μπόρεσε να το συγχωρήσει ποτέ στον εαυτό της.

Με αυτές τις λίγες γραμμές από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου η Εύη Δουργούτη μας φέρνει αντιμέτωπους με τον κεντρικό του πυρήνα. Κάποιο μυστικό που βαραίνει αφόρητα την κεντρική του ηρωίδα, την γιαγιά Μαρίκα. Ένα μυστικό που δεν μπορεί αλλά και δεν θέλει να ξεχάσει μιας και θεωρεί αυτή της την ψυχική οδύνη κάτι σαν εξιλέωση για το «κακό» που τους «είχε βρει» κάπου στο μακρινό παρελθόν και για το οποίο «έφταιγε» εκείνη. Είναι όμως έτσι; Είναι η Μαρίκα υπεύθυνη για την όποια τραγωδία συνέβη; Νιώθει ότι πρέπει να κάνει αποκαλύψεις, ότι πρέπει να αποκαταστήσει την αλήθεια, ότι πρέπει να συγχωρεθεί απ όλους! Την κούρασαν οι τύψεις. Έπεισε τον εαυτό της ότι πήρε τις σωστές αποφάσεις αλλά οι εξελίξεις φανέρωναν το αντίθετο. Και όσο περνούσαν τα χρόνια οι αμφιβολίες γινόταν βεβαιότητες.. Έπρεπε να βρει την ευκαιρία να εκφραστεί πριν κλείσει τα μάτια της. Της το όφειλε η ζωή… σ όλους το οφείλει!

Η Ευτυχία είναι μια όμορφη, μελαχρινή κοπέλα 31 ετών. Οι γονείς της η κ. Παναγιώτα και ο κ. Κοσμάς επέλεξαν το όνομά της ακριβώς για να δηλώσουν τα συναισθήματα που τους προκαλούσε η ύπαρξή της!

Η Γεωργία στα 33 της χρόνια είναι μια πανέμορφη καστανόξανθη κοπέλα που μεγαλώνει όμορφα στην Αθήνα. Σπουδάζει δασκάλα στα Γιάννενα όπου και γνωρίζει τον Στέφανο και τον παντρεύεται. Όμως ο γάμος της μέλλει να έχει απρόσμενες εξελίξεις.

Στο βιβλίο η συγγραφέας αναφέρεται στη ζωή των τριών γυναικών, στη σχέση τους και στα παιχνίδια που παίζει η μοίρα κομψά η άκομψα στη ζωή τους! Στη διάρκεια της πλοκής του μυθιστορήματος πλήθος συναισθημάτων κυριεύουν τον αναγνώστη! Ο Έρωτας υπάρχει παντού μα και η απογοήτευση και οι διαψεύσεις. Στοιχεία λαογραφικά, παραδοσιακές αντιλήψεις, ήθη και έθιμα, απόψεις περνούν στον αναγνώστη αβίαστα, όμορφα, καθώς οι ιστορικές αναδρομές μας μεταφέρουν σε παλαιότερες εποχές! Ιστορικά γεγονότα παρατίθενται για να δικαιολογήσουν τις εξελίξεις στην πλοκή του έργου. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τα γεγονότα να διαδραματίζονται και κυριεύεται από αγωνία και από λαχτάρα να μάθει την έκβαση…

Και υπάρχουν ως τις τελευταίες σειρές του βιβλίου αμείωτες σε υπερθετικό βαθμό. Το ξεδίπλωμα της υπόθεσης, η λύση του μυστηρίου, η λύτρωση του αναγνώστη επιτυγχάνεται με την είσοδο επί σκηνής μιας ακόμα τραγικής γυναικείας μορφής, της πιο αδικημένης, της Βαρβάρας. Ενώνονται κομμάτια ενός παζλ και αποκαλύπτεται γυμνή η αλήθεια. Το πέπλο της πλάνης με το οποίο είναι καλυμμένες οι ζωές των γυναικών πέφτει και η αλήθεια τις φέρνει αντιμέτωπες με μια σκληρή πραγματικότητα.

Ο χορός της φωτιάς, της καταστροφής, της τιμωρίας, της εξιλέωσης, της κάθαρσης σημαδεύει τη ζωή τους. Πάντα εκεί σε μια γωνιά καραδοκεί να καταστρέψει ή να μεταμορφωθεί σε γενεσιουργός δύναμη ανάλογα με τις συνθήκες.

Και στο βιβλίο αυτό έχει την ευθύνη των εξελίξεων! Κι αν αυτή καθαυτή η υπόθεση είναι το δυνατό σημείο του βιβλίου και η αναβίωση μιας ολόκληρης εποχής το δεύτερο, το ύφος, η γλώσσα και ο τρόπος γραφής της Εύης είναι το τρίτο και σημαντικό! Ύφος μειλίχιο, τρυφερό, συμπονετικό – αλλά και δυνατό, σκληρό εκεί που χρειάζεται και δοσμένο τόσο αβίαστα που δεν ξενίζει, δεν αγκυλώνει. Γλώσσα ρέουσα με εμφανή την γνώση, τον σεβασμό και την αγάπη της συγγραφέως για τις λέξεις, τις εκφράσεις, την δομή της ελληνικής μας γλώσσας την οποία έχουμε την ευλογία και την ευτυχία να αποκαλούμε μητρική.

Όσο για τον τρόπο γραφής, ήδη σας ανέφερα την δεξιοτεχνία της να κρατά μέχρι σχεδόν τα μέσα της αφήγησης καλά κρυμμένο ένα μυστικό, στο οποίο ευθέως και εντίμως αναφέρεται από την πρώτη κιόλα σελίδα! Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα σας ταξιδέψει… σας το υποσχόμαστε!”

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή.

Σας άρεσε? Κοινοποιήστε το!